تبلیغات شما
قاسم رحمانی
اشاره:
وقتی در اردیبهشت سال ۸۶، طرح ارتقای امنیت اجتماعی شروع شد شاید کمتر کسی باور می کرد که این طرح پس از گذشت یک سال، ادامه پیدا کند امااراده فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ برای ریشه کن کردن مفاسد اجتماعی از پایتخت و رضایت مردم از نتایج اولیه آن، پلیس را در پیگیری طرح مصمم تر کرد. طرح امنیت اجتماعی با رویکرد جدید در سال ۸۷ هم ادامه یافت و قرار است تا پایان آن، لبخند رضایت بر لب های مردم تهران نقش ببندد.
سرتیپ احمدرضا رادان، فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ به برخورد قاطع با مزاحمان امنیت مردم به ویژه بانوان، تاکید ویژه دارد و همین امر و سوالاتی پیرامون ادامه طرح امنیت اجتماعی، ما را به مصاحبه با او ترغیب کرد که سردار هم با وجود مشغله های فراوان، به گرمی پذیرفت. شما را به خواندن آن دعوت می کنیم.
¤ پیشینه ای از طرح امنیت اجتماعی و دلائل ادامه آن را بگویید.
-طرح امنیت اجتماعی از اردیبهشت ماه سال گذشته شروع شد و تا پایان ۸۶ ادامه یافت. مردم در ابتدای شروع طرح، نگران بودند که طرح های ما ۱۵ یا ۲۰ روزه باشد یا اینکه خلافکارهای دستگیر شده در این مدت، پس از مدتی آزاد شوند لیکن ما قول دادیم تا زمانی که نگرانی ها رفع شود کار را ادامه دهیم.
¤ در چه زمینه هایی تاکنون اقدام کرده اید؟
-چند موضوع را سال گذشته در دستور کار داشتیم که انجام دادیم. بحث بدپوششی، برخورد با مزاحمان نوامیس، برخورد با اراذل و اوباش، افزایش امنیت تفرجگاه ها، برخورد با معتادان خطرناک به عنوان طرح نجات و تحت درمان قرار دادن آنان، برخورد با مواد فروشان و سارقان خرد از جمله اقداماتی بود که پلیس و دستگاه قضایی مشترکاً آنها را انجام دادند.
¤ هدف از اجرای طرح در قالب های مختلف چه بود؟
-هدف اول، افزایش احساس امنیت در مردم بود. رویکرد سال ۸۶ را افزایش امنیت مردم قرار دادیم و به لطف خدا در پایان سال، ۱۷ درصد احساس امنیت در مردم افزایش یافت که یک عدد بی نظیر بود.
¤ چگونه شد که طرح را در سال ۸۷ ادامه دادید؟
-یکی از دغدغه های مردم این بود که با پایان سال، طرح ارتقای امنیت اجتماعی هم پایان خواهد یافت. هجمه هایی هم با هدف تعطیلی طرح از سوی برخی جریان ها و افراد به ما (پلیس و دستگاه قضایی) شد و در مردم این نگرانی را به وجود آورد که طرح تعطیل می شود به همین دلیل، ما کار خود را قاطعانه در سال ۸۷ دنبال و اعلام کردیم که طرح در همه زوایا ادامه می یابد. رویکرد سال ۸۷ را هم افزایش امنیت بانوان قرار دادیم و به همین دلیل با افزایش گشت های ارشاد، برخورد با بدپوششی و مزاحمان نوامیس را شدت دادیم.
¤ اگر طرحتان در سال ۸۶ موفق بود پس چرا گشت های ارشاد را افزایش دادید؟
-این خواسته مردم بود. و اتفاقاً مردم با دیدن موفقیت ما در امر افزایش امنیت، خواستار افزایش گشت ها و استقرار نیروهای ما در مکان های هدف شدند به همین دلیل فرماندهی محترم نیرو هم درخواست مردم را اجابت کردند.
¤ برخوردها هم شدیدتر شد؟
-قطعاً. در موضوع مزاحمان نوامیس، برخورد به این صورت است که خودروی آنها دو ماه توقیف و خودشان به مراجع قضایی معرفی می شوند و پس از برخورد قضایی و پایان دوماه، باید تمام هزینه های مرتبط با مسئله مثل پارکینگ و هزینه های خلافی را بدهند. این بدان معنی است که مزاحمان نوامیس باید هزینه بالای تخلف خود را احساس کنند.
¤ طرحتان درباره برخورد با مزاحمان نوامیس به چه میزان موفق بوده است؟
-سال گذشته ۸۰ درصد کاهش مزاحمت نوامیس داشتیم. اما ما معتقدیم همان ۲۰ درصد هم زیاد است و نباید باشد بنابراین کارمان را در سال ۸۷ هم ادامه دادیم و نتایج خوبی هم تاکنون حاصل شده است.
¤ گویا ورود به بحث شرکت های خصوصی هم رابطه ای با بحث برخورد با مزاحمان نوامیس و بدپوششی داشت؟
-همین طور است. در موضوع ورود به شرکت های خصوصی، غیر از برخورد با تخلفات و جرایم شرکت ها، مسئله تحکیم امنیت بانوان در شرکت ها هم بود. دغدغه این بود که کسی به خودش جرات ندهد از بانوان در شرکت ها، استفاده سوء بکند. اما بحث ورود ما به شرکت های خصوصی، فقط این مسئله نبود. با این کار ما مردم اطلاع پیدا کردند که یک شرکت وقتی اطلاعیه و آگهی می دهد، حتماً قانونی نیست. صرف وجود ثبت شرکت ها هم نمی تواند دال بر مجوز کار شرکت ها باشد.
نکته دوم اینکه، یک غلط مصطلحی در جامعه انداخته بودند که این شرکت ها، خصوصی است پس حریم خصوصی هم هست. بنابراین هر اقدامی در این شرکت ها صورت بگیرد، کسی حق مداخله ندارد. این مسئله با ورود ما به موضوع، شکسته شد. حریم خصوصی تعریف خودش را دارد. مردم آموزش دیدند که این مکان ها نه تنها حریم خصوصی نیست که اساساً شرکت خصوصی هم نیست.
¤ مگر قانون خصوصی بودن آنها را نپذیرفته است؟
- ماده ۲۰ قانون تجارت چیزی به نام شرکت خصوصی نمی شناسد. در قانون اساسی اقتصاد ما به سه دسته دولتی، تعاونی و خصوصی تقسیم شده اما این بخش خصوصی ناظر بر قانون تجارت است نه بخش خصوصی. این اشتباه با اقدام پلیس و دستگاه قضایی اصلاح شد. نکته دیگر اینکه ماده ۲ نظام صنفی هم اشاره دارد که شرکت های خصوصی علاوه بر ثبت شرکت، باید مجوزهای خاص را هم برای فعالیت، اخذ کنند.
¤ برگردیم به مسئله بدپوشش ها. شما می گویید طرح هایتان موفق بوده در حالی که هنوز بدپوششی به صورت گسترده دیده می شود.
- در بحث بدپوششی باید گذشته، حال و آینده را در نظر بگیریم. شما قبل از اردیبهشت ۸۶ را به خاطر بیاورید واقعا بدپوششی به سمت بی حجابی پیش می رفت. شلوارهایی که برهنگی را نشان می داد یا روسریهایی که پوشاننده موها نبود آن هم در مقیاس خیلی زیاد. امروز دیگر شاهد آن شلوارها نیستیم.
¤ اما مانتوهای نازک و تنگ و روسری های کوتاه هنوز وجود دارد، کم هم نیست.
- همین که از برهنگی به پوشیدگی با مانتوی نازک رسیده ایم یک گام به جلو است. وقتی ما طرح را شروع کردیم عده ای گفتند که نمی توانید ذائقه مردم را عوض کنید و ما پاسخ می دادیم که مردم وقتی بازار می روند چیز دیگری برای پوشیدن پیدا نمی کنند اما اکنون لباس ها خیلی پوشیده تر شده است. هرچند که ما هنوز هم راضی نیستیم و تا رفع کامل بدپوششی، طرح خود را قاطعانه دنبال می کنیم.
¤ آیا بخش عمده مشکل بدپوششی به اصناف برنمی گردد؟
- حقیقت امر این است که دستگاه های مسئول در رابطه با پوشش، کارشان را خیلی ستادی جلو می برند. اصناف نقش عمده ای دارند اما چه کسی به اصناف، طرح داده و آنها نپذیرفته اند. شما راهکارهای اجرایی حجاب و عفاف که مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی است و از سوی رئیس جمهور هم تایید و ابلاغ شده را مرور کنید آنگاه دستگاه های مسئول را بیاورید و ببینید جز دستگاه قضایی، نیروی انتظامی و چند دستگاه دیگر، سایرین چه کرده اند. بودجه اش را هم گرفته اند.
¤ شما چه کارهایی انجام دادید؟
- منتظر دیگران نماندیم و نمی مانیم. همیشه اشکال دستگاه ها این است که منتظر یکدیگر می شوند و چون منتظر بقیه می مانند، متوقف می شوند.
ما از مجامع امور صنفی خواستیم که بروند دنبال تولیدات از نوع دیگر. آنها هم رفتند. الگو هم به آنها داده شد یعنی در مقابل آن کار سلبی (برخورد) این کار ایجابی را هم انجام دادیم که پشتوانه اش هم تمام، کار علمی بود. به مقالات و کتاب های منتشر شده و همایش های برگزار شده در این زمینه توجه کنید!
¤ از مرحله برخورد با اراذل و اوباش بگویید.
- نگرانی مردم از اراذل و اوباش به شدت کاهش پیدا کرده است اما ما تعهد کرده ایم که تا زمانی که تمامی اراذل و اوباش تسلیم نشوند و در مقابل مردم زانو نزنند، برخورد با آنها باید ادامه پیدا کند. بنابر این امسال برای پیدا کردن اراذل و اوباش متواری شده در سال قبل که در رصد اطلاعاتی ما بودند، همزمان با عملیات علیه موادفروشان، اقدام کردیم و در همان شب (۲۱ تیر) ۴۳ نفر را دستگیر کردیم.
¤ از اراذل و اوباش کیفر دیده و آزاد شده هم در میان دستگیرشدگان بود؟
- در میان دستگیرشدگان کسی نبود اما اطلاع داشتیم که تعدادی از کسانی که کیفر دیده و برگشته اند به کارهای سابق خود رجوع کرده اند بنابراین برخورد سنگین تر را برای آنها در نظر گرفتیم و رفتیم که دستگیرشان کنیم اما به واسطه مقاومت و حمله ای که به پلیس کردند با تیر آنها را هدف قرار دادیم و شهر را از لوث وجودشان پاک کردیم.
¤ برنامه آینده شما برای برخورد با اراذل و اوباش چیست؟
- برنامه ما این است که تحمل اینکه کسی بخواهد با عنوان اراذل و اوباش، برای مردم ایجاد مزاحمت کند را نخواهیم کرد و برخورد ما با آنها تلخ، تند و خشن خواهد بود.
¤ برای اراذل و اوباش اصلاح شده چه کاری کرده اید که بتوانند به جامعه برگردندو زندگی سالمی داشته باشند.
- با کمک دستگاه قضایی، شناسنامه ای اطلاعاتی از آنها تهیه کرده ایم و زمان هم داده ایم و طی آن مدت، پروسه ای را تعریف کرده ایم که رفتارها و اقدامات آنها کنترل می شود. این امکان هم وجود دارد که در صورت ادامه یک زندگی سالم، از فهرست اراذل و اوباش حذف شوند. بعضی از این افراد که پس از تحمل کیفر، آزاد شدند اکنون با توصیه ما در بخش هایی مشغول به کار شده اند.
¤ از قدیم می گفتند بچه بد کلاس را مبصر کنید، به یک انسان خوب و موثر تبدیل می شود آیا امکان دارد روزی یکی از این افراد با توجه به توانایی های فیزیکی خوبی که دارند عضو نیروی انتظامی شود؟
- ضوابط استخدامی ما مشخص است و طبق آن ضوابط ما نمی توانیم این افراد را استخدام کنیم. بهتر است توانایی های خود را در جای دیگری استفاده کنند.
¤ برخی از این افراد، تحصیلات بالایی ندارند. مردم هم از آنها می ترسند و به آنها شغل نمی دهند بنابراین چگونه به جامعه برگردند؟
- حداقل مدرک مورد نیاز درجه داری نیروی انتظامی، دیپلم است پس خیلی از آنها نمی توانند پلیس شوند. ضمن اینکه ترس مردم از این افراد ریخته است و آنان را در بخش های صنعتی، کشاورزی و… به کار گرفته اند و از عملکرد آنها هم راضی هستند.
¤ در شبی که به اراذل و اوباش حمله کردید، مواد فروش های زیادی هم به دام انداختید چه سرنوشتی در انتظار آنها است؟
- برخورد سال گذشته ما با مواد فروش ها کافی نبود بنابراین از همان زمان، کار شناسایی و تکمیل شناسنامه اطلاعاتی مان را دنبال کردیم. الان یک شناسنامه دقیق اطلاعاتی از مواد فروش ها داریم. تصمیم هم گرفته ایم که تمام آنها را دستگیر کنیم و مصمم هستیم تا پایان امسال، لبخند رضایت از برخورد با مواد فروش ها را به صورت مردم بنشانیم.
¤ برخورد با مواد فروش ها چه ربطی به امنیت بانوان دارد؟
- باید توجه کنیم که به خاطر وجود مواد فروش ها، چه تعداد مادر، خواهر و همسر نگران فرزندان، برادران و شوهران خود هستند. و اگر این نگرانی را از زن ها بگیریم، به میزان زیادی، احساس امنیت را در آنان بالا برده ایم.
¤ برخورد با مواد فروش ها چه تفاوتی با اراذل و اوباش دارد؟
- همان کاری که با اراذل و اوباش انجام داده ایم با مواد فروش ها هم انجام می دهیم تا با درک هزینه بالای تخلف، دیگر به فکر تکرار اعمال خود نیفتند و اگر دوباره به آن کارها برگردند برخورد با آنها هم مثل برخورد با اراذل و اوباش اصلاح نشده خواهد بود؛ خشن و تند.
¤ در راه اجرای طرح افزایش امنیت اجتماعی با چه مخالفت ها و موانعی روبرو شده اید؟
- ما عادت کرده ایم که قبل و بعد از شروع یک طرح، فضاسازی ها و غوغاسالاری هایی صورت گیرد. یک عده دلسوزانه ما را نقد می کنند و ما هم آن را به جان می خریم و اشتباهاتمان را اصلاح می کنیم اما یک عده اساساً می خواهند طرح ما را تعطیل کنند.
¤ چرا می خواهند طرح را تعطیل کنند آیا منافعی دارند؟
- یک بخش به این دلیل است که همه ما بیش از حد سیاسی شده ایم. من نمی خواهم خیلی وارد این بحث بشوم اما کسی که برای اراذل و اوباش، اشک تمساح می ریزد چه منافعی می تواند از این کار، داشته باشد. مگر اینکه احساس کند این موضوع را می تواند به یک برگ برنده تبدیل نماید.
¤ به نظر می رسد بعضی از رسانه ها بیش از آن که نگران مردم باشند، نگران حقوق شهروندی اراذل و اوباش هستند؟
- بعضی ها ممکن است درک درستی از اراذل و اوباش نداشته باشند. مانند حکایت آن کسی است که تا چیزی به سرش نیامده، ساز دیگری می زند و اگر برای خودش اتفاق افتاد، خواسته دیگری خواهد داشت.
ضمن اینکه آنها در حالی، حقوق شهروندی اراذل و اوباش را از ما مطالبه می کنند که هیچ وقت از تکلیف شهروندی آنها نمی پرسند. حقوق شهروندی مزاحمان نوامیس را از ما می خواهند اما تکلیف آنها در برابر جامعه را گوشزد نمی کنند. این ادبیات بدجا افتاده است که در برابر حقوق، تکلیفی نباشد. اگر روزی افیون مواد مخدر دامن این افراد و خانواده هایشان را بگیرد آن موقع غوغا می کنند که پس حکومت، پلیس و دستگاه قضایی چه می کند.
¤ رهبر معظم انقلاب درباره افراد ایرادگیر فرمودند که اگر دولت یک کاری را انجام دهد می گویند چرا انجام داده و اگر اقدام نکند می گویند چرا اقدام نکرده. این مسائل درباره عملکرد شما هم وجود دارد؟
- دقیقاً. وقتی در بحث صنوف وارد شدیم و برخورد با صنوف را شروع کردیم یک عده آمدند و گفتند که نیروی انتظامی و دستگاه قضایی به آنهایی که در عیان هستند توجه می کنند اما به لانه ها کاری ندارند و نام شرکت های خصوصی را بردند. وقتی بحث شرکت ها را شروع کردیم گفتند که حریم خصوصی را هدف قرار داده اند. هنگامی که سراغ معتادها رفتیم، گفتند علت و معلول گم شده، باید موادفروش ها دستگیر شوند، وقتی موادفروش ها را دستگیر کردیم از حقوق شهروندی آنها گفتند و نوشتند. وقتی سراغ بدپوشش ها رفتیم گفتند آزادی اجتماعی را سلب می کنند چرا با مزاحمان نوامیس برخورد نمی کنید اما هنگامی که با آنها برخورد کردیم از برخورد بد پلیس با جوان ها یاد کردند.
¤ عکس العمل شما چه بود؟
- این مسائل برای ما طبیعی شده است. اینها کوچک حریف هایی هستند که می خواهند بزرگ باشند ولی ما به آنها توجهی نداریم. من اگر بخواهم طرف کسی را بگیرم، طرف مردم را می گیرم بقیه چیزها مهم نیست.
¤ بیشتر اخبار حوادث بعضی از رسانه ها مانند برخی خبرگزاری ها، روزنامه ها و هفته نامه ها درباره جرایم خانوادگی است. واقعاً جرایم خانوادگی خیلی زیاد است یا این یک حقه ژورنالیستی محسوب می شود؟
¤ شما عدد مردم را بگذارید در برابر عدد اتفاقاتی که گفتید. عدد پدرهایی که پسر دارند، زن هایی که شوهر دارند، مردانی که همسر دارند، خواهرانی که برادر دارند و برادرانی که خواهر دارند، آن هم در همین تهران نه کل ایران، بگذارید در مقابل عدد حوادث و جرایم خانوادگی. می بینید که مثال یک انبار بزرگ کاه است در برابر یک سوزن. انعکاس اغواگرانه اخبار حوادث، احساس ناامنی در مردم تولید می کند.
¤ چه توصیه ای برای این رسانه ها دارید؟
- معتقدم که یک خبرنگار باید خبری را که به دست آورده، درست پرورش دهد و آگاه سازی کنند و مردم را بی خود نگران نکنند. بعضی رسانه ها به دنبال افزایش شمارگان تیراژ یا مراجعه کنندگان به خود هستند و گاه اخلاق را رعایت نمی کنند در حالی که وظیفه آنها اطلاع رسانی درست است.
¤ آیا نباید برخوردی با آنها بشود؟
- باید برابر قانون، مقررات و شرع برخورد شود.
¤ و به عنوان آخرین سؤال، مرحله بعدی طرح امنیت اجتماعی چیست؟
- به دنبال تکمیل کردن شناسنامه اطلاعاتی سارقان خرد و سارقان به عنف هستیم و به محض انجام این کار، آنها را دستگیر می کنیم. مگر اینکه، چنین کارهایی را کنار بگذارند و به دنبال شغلی آبرومند بروند. انجام طرح امنیت اجتماعی، جغرافیا و زمان خاصی ندارد و از قول من بنویسید در هر مکان و زمان، هرکسی بخواهد امنیت مردم به ویژه بانوان را به خطر بیندازد با برخورد تلخ پلیس مواجه خواهد شد.
موضوع: دستهبندی نشده
به اشتراک بگذارید :
